COLUMN Tegenstroom | Artiestennaam

Gemeenten Tegenstroom

‘Hoe is uw naam?’
‘Tegen.’
‘Steven?’
‘Neen, Tegen.’
‘Sorry, ik heb het niet goed begrepen. Geert?’
‘TEGEN!’
‘Oh, Tegen. Wat een rare naam. En uw familienaam?’
‘Stroom.’
‘OK. Ongewoon.’
Iedereen heeft toch het recht op een artiestennaam: Jan Jambon, Willy Sommers, Steven Stil, één pot nat. Blijven mompelen en onverstaanbaar zijn, daar zijn we in de lagere school al mee gestopt. In de plaats kwam humor, soms heel erg bijtende humor. Om de veel te serieuze types een hak mee te zetten. En hen met de neus op de feiten te drukken. Zingen kan iedereen, gasten, dat is geen talent. Grappig zijn niet. Veel pogingen moeten voor doen, dat wel. Om uiteindelijk toch gewoon achter de schrijftafel te belanden om het gemiezer in het hoofd neer te pennen. De gelatenheid, maar ook de weerbarstigheid. Het leven is niet aan de roepers, doch evenmin aan de zwijgers.

En dus plachten we te zoeken naar oplossingen om één en ander aan de kaak te stellen, zonder daarvoor nieuwe gebieden te hoeven inlijven. Lezers aller landen zijn welkom, vertaalapps zijn talrijk voorhanden. Al is het absoluut nobel dat de Waalse minister van Onderwijs de Nederlandsche taul vanaf het derde studiejaar invoert in het onderwijs. Het is naast Frans en Duits een landstaal. Zonder aarzelen toegegeven kunnen onze landgenoten er maar beter vroeg genoeg mee beginnen. Zo kunnen we misschien hun dialecten een beetje beïnvloeden, zoals bij ons de chauffage al duizend en één jaar brandt en we al even lang eten met een verket… Enfin, bref, het kan in Wallonië eventueel zorgen voor bijkomende doorbraken van belangrijke humoristen als daar zijn Jan, Pier en Pol en eventueel hun neven Jan, Piet, Joris en Corneel. Zonder gezever en zonder artiestennaam komt men niet te ver in het leven, laat dat de boodschap zijn.

T.S.

 

Foto (c) Pexels.