COLUMN Tegenstroom | Van nooddijken en kniehoog water

Tegenstroom

De waterlopen in onze regio hadden het deze week hard te verduren. Ze traden uit hun comfortzone. De hevige regenval zorgde voor waarlijk historische taferelen waarvan we hadden gehoopt dat ze tot de historie zouden behoren.

Niets was echter minder waar. In Wichelen was het alle hens aan dek omdat de ontketende Schelde dreigde de hele dorpskern onder water te zetten. Gelukkig hebben ze daar met hulp van de civiele bescherming snel een nooddijk gebouwd. Duidelijk mannen die van aanpakken weten daar. Wetende dat het een week eerder nog sneeuwde. Of hoe de dorpsgek van toentertijd een ziener was. ‘We hebben vier seizoenen en ze passeren in februari allemaal op een week tijd’, zou deze of gene gezegd hebben. En of het klopt.

In Denderbelle, Wieze en Sint-Gillis hadden ze ook prijs. Kniehoog water. de aloude zandzakjes konden aanrukken. Veel huizen kwamen niet onder te staan, gelukkig. Een enkeling die zijn garage diende leeg te pompen omdat hij naast een overstroomde beek woonde. Geen taferelen van meubels die omhoog dienden gezet te worden. Maar wel overvloedige veel te overvloedige regens. Zondvloeden bijna. Aan de klimatologen om er uitspraken over te doen.

Wat vaststaat is dat al dat water er nog maar weer bij moest. Alsof we nog niet genoeg katten te geselen hebben. Nu: de zomer komt alweer een stapje dichter. Het bedroevende weer is dan misschien nog niet meteen overgewaaid, toch moeten we optimistisch blijven. De kappers mogen weer open, gedaan met de Beatles en de mislukte ‘broskes’. Als er iets is waar we ons aan moeten optrekken terwijl we met de voeten in het nat staan, dan is het wel het esthetische. Dames en heren van alle stand zullen binnenkort netjes geföhnd, gekapt, geknipt, getrimd, met of zonder balayage, kunnen schitteren, thuis achter hun computerscherm. Maar wel met vuile nagels…