WEEKEND | Fotografe Deborah Puylaert start met afscheids- en rouwverwerking

Dendermonde Weekendbabbel

Na zo’n 7 jaar actief te zijn als huwelijks- en portretfotograaf voegt Deborah Puylaert een belangrijke tak toe aan haar werking. Covid-19 maakte haar duidelijk dat er nood is aan meer aandacht voor het thema rouw en verlies. Via fotografie wil ze meehelpen het taboe te doorbreken. Ze neemt op aanvraag foto’s van mensen die aan het einde van hun leven zijn gekomen. Met of zonder familie. Of helpt de familie een overlijden te verwerken door achteraf foto’s te nemen. Het is een kunstvorm die in ons land nog niet helemaal is ingeburgerd, daar wil Deborah verandering in brengen.

“Sinds enkele jaren ben ik bezig met fotografie via Cherryblossom D. Photography, in Dendermonde. Afgelopen 4 jaar kreeg ik meermaals de vraag om een fotoproject uit te werken rond afscheid. Soms was het voor iemand die euthanasie ging doen omwille van langdurige ziekte én soms was het voor de nabestaanden die graag een herinneringsshoot wouden doen, om hun dierbare te eren of ter verwerking. De eerste keer ging ik er met knikkende knieën heen, maar onmiddellijk begreep ik wat voor een meerwaarde dit kan zijn zowel voor degene die gaat overlijden, bij euthanasie bijvoorbeeld, als voor de achterblijvende familie. Het is de eerste stap richting verwerking”, zegt Deborah Puylaert. “Vorig jaar overleed mijn partner haar nicht Katrien. Het was een echte powervrouw die een jarenlange strijd tegen kanker verloor. Ze koos zelf om deze strijd te beëindigen. Een moedige beslissing. Dan kwam de volgende vraag. Of ik wat foto’s voor haar rouwkaartje wou maken? Het werd al snel een gestylede shoot, een heuse verwendag, waar er werd gelachen en geklonken. Met nog wat familiefoto’s erbij, net zoals Katrien het wou. Nog voor haar overlijden praatte ik over mijn droom hierrond met haar. En ze gaf me het laatste duwtje dat nodig was om hiermee verder te gaan.”

Afscheidnemen zit vol rituelen. “Eerst was ik bang om rond dit onderwerp te gaan werken, maar al snel besefte ik hoe dankbaar en belangrijk het is. De aanwakkering van verwerking komt vooral doordat er een ritueel plaatsvindt, een gebeurtenis waarin je bewust kan starten met het proces van verwerken of loslaten. Het is even stilstaan, een moment waar je niet meegaat op het tempo van onze voorbijrazende maatschappij, maar gewoon even tijd maakt om het te voelen en het toe te laten. Om dan later weer los te laten en terug te keren naar ons dagdagelijkse leven. Herinneringsfotografie is voor mij persoonlijk net zo’n ritueel. Aan de hand van een tastbare beleving laat je de persoon die overleden is gaan. Hem of haar gedenken door even wat kledij mee te nemen, eraan ruiken,… De kinderen de kledij van hun overleden opa even laten aandoen en gewoon voelen en aanschouwen wat erin het lichaam gebeurt. Het is zo betekenisvol”, alsnog Deborah. “Ik ga niet zeggen dat ik een rituelenbegeleider ben. Dat laat ik aan de professioneel opgeleiden over, maar ik ben er wel van overtuigd dat je met kleine rituelen en acties tijdens een fotoshoot heel wat kan losmaken. En dat is waarom ik het doe. Het knaagde al zo lang aan mij. Ik wilde met mijn fotografie iets meer doen. Iets bijdragen, mensen helpen op een manier. Mensen terug laten voelen en beleven.”

Deborah wil met de nieuwe fotografievorm een taboe doorbreken. “Ik denk dat ik vanuit de hele sector mag spreken als ik zeg dat er nog een lange weg af te gaan is om het taboe te kunnen doorbreken. Vooral wat betreft fotografie. We zijn het zo gewoon om alle mooie momenten vast te leggen op beeld, maar denken er gewoon niet aan om hetzelfde te doen bij verlies, terwijl het heel verwerkend kan zijn. En we zijn zo gesloten wat betreft pijn, verlies, mankementen of problemen. We houden veel te veel ons lijden voor ons zelf. Terwijl we net door delen kunnen loslaten. Dus ik hoop de mensen te kunnen helpen en bereiken voor wie de stap naar een psycholoog te groot is. Momenteel ligt mijn focus bij het opzetten van een netwerk, banden smeden om samen met andere rouwwerkers mooie projecten op de kaart te zetten. Projecten die het verschil kunnen maken en troost bieden aan allen die verlies geleden hebben de voorbije tijd. Mijn hoofddoel is mensen helpen bij het verwerken van verlies en kleine rituelen zoals een ballon oplaten voor papa of samen een tekstje maken dat voorgelezen wordt op de favoriete plek van de overledene, te organiseren die uitgevoerd worden tijdens een shoot. Maar daarnaast ook laatste familiefoto’s voor het afscheid plaatsvindt want ook dit helpt enorm bij de verwerking. Tenslotte bied ik ook rouwfotografie aan.”

Meer info over afscheidsfotografie van Cherryblossom D. Photography op Facebook, Instagram, of op haar website.

 

Foto’s (c) Deborah Puylaert.