COLUMN Tegenstroom | Plastic afsluiting en robots bij wielerwedstrijden

Tegenstroom

Zover zijn we ondertussen. We mogen elkaar liefst niet meer zien. Of met maximum vier een kilometer uit elkaar. Live evenementen kunnen onmogelijk bijgewoond worden, wielerwedstrijden worden enkel nog op tv gereden. De technologie neemt een loopje met ons, zo zien we robots als bloemenmeisjes en zijn plastic duikt op als veilige afsluiter van de aankomst.

Heel wat mensen hebben tijd om na te denken. Om nieuwe zaken uit te vinden. Hoe leuk moet het niet geweest zijn om voor de firma te werken die de stootkussens binnenkort tot het verleden zal doen behoren en hun veilige plastic opvangers overal zal promoten. Of dat terecht is hoeft u zelf maar uit te maken, het zal voor mijn part duidelijk worden wanneer er bij een massasprint weer eens een kwakje teveel wordt uitgedeeld of – zoals in het verleden – met een drinkbus wordt gegooid. De E3 vandaag verliep alvast zonder slag of stoot op dat vlak. De plastieken brol hoefde geen extra werk te doen.

Dat was wel het geval voor de robots die werden ingezet. De coronabots. Wereldvreemd, raar, maar nuttig. Ze controleerden bij de aanwezigen of ze hun mondmasker goed droegen. Zoniet werden ze door de rechterarm van de bot voorzien van een korte stroomstoot, zodat de handdoek op de juiste plaats kwam te zitten. En omdat we weten dat robots niet moe worden, vanwege de slimmigheid om zichzelf op te laden in hun eigen gezellige laadstationnetje, kunnen ze meerdere taken aan. Ze werden eveneens ingezet als bloemenmeisje. Bloemenbot dus. Bloempot. Het is dat het niet anders mag en kan uiteraard. Ik ben zeker fan van technologie, maar op deze manier wordt het toch allemaal wat steriel, vreemd, afstandelijk. We mogen er niet aan denken dat de wielerwereld volgend seizoen nog vol bots, avatars en atleten op automatische piloot zit. Geef ons maar snel weer sappige bloemenmeisjes… Of jongens, waarom niet?