COLUMN Tegenstroom | De groep van 10

Tegenstroom

Net geen elftal, die groep van 10 waarin we mogen socializen, samenkomen, samenscholen. Maar niet aan elkaar komen. Geen barbecue in de tuin, misschien wel een pintje drinken. Het is al iets en we kregen ook een richtdatum. Een datum om ons geld te sparen. Zodat we op 1 mei total loss kunnen gaan in de buurtbar.

Of toch niet? Dat zal ieder voor zichzelf uitmaken. Feit is wel dat we nu toch al enkele maanden snakken naar wat verlichting. De donkere dagen zijn gepasseerd, het zomeruur komt dichter. Net als de opening van de horeca. Maar eerst is er dus de bubbel van tien. Al is de definitie van een bubbel niet gepast. Want daarin mag geknuffeld worden. De groep van 10 is zoals het dient geplaatst te worden. Het lijkt wel op een clubje van lobbyisten, een misdaadorganisatie, een bond van rijke landen.

Rijk zullen we ons wel voelen, geestelijk dan, wanneer we met zijn tienen weer grappen en grollen kunnen uithalen. Met een mondmasker op dan wel, en op anderhalve meter afstand. Want – hoe kan het ook anders – ook voor dit bondje gelden specifieke regels. Zo erg dat sommigen alweer op voorhand zullen bedanken. Wanneer wordt het allemaal weer wat meer normaal? Het lijkt of we allemaal in de school van het leven binnenkort ondervraagd zullen worden over de gezinsbubbel, de sportbubbel van 10 voor wie ouder is dan dertien jaar, de sportbubbel van 25, de groep van 10, hoe eten zonder morsen met vork en mes, hoe lang is anderhalve meter nu echt, mag ik op mijn mondmasker plassen enzovoort.

Het was al eerder een pleidooi (niet van mij): stop de waanzin. Wie ziet het bos nog door de bomen? Enorm vermoeiend is het allemaal, onnavolgbaar ook. De regels thuis, op de sportclub, op verplaatsing, bij mensen binnen, bij mensen buiten, op de parking, in de supermarkt, bij de apotheker, de slager, de bakker, de poelier. Streng, niet streng, futuristisch of overbeschermend. Op 1 mei zullen we op deze en nog vele andere zaken het glas heffen!